Vandaag de dag is alles goed geregeld op het gebied van de brandweer. Is er brand, dan is de brandweer binnen enkele minuten "ter plaatse". Maar hoe ging dat vroeger ?
Het heeft tot aan de zeventiende eeuw geduurd voordat de mensen daadwerkelijk wat tegen brand gingen doen. Dat klinkt misschien wat vreemd, maar voor de zeventiende eeuw zag men een brand slechts als "een straf van God". Daar valt natuurlijk niets tegen te doen. Als er brand uitbrak op een afgelegen boerderij of alleenstaand huis, was de schade vrij beperkt.
Rond 1300 veranderde er iets: de handel en nijverheid kwamen snel opzetten waardoor er (kleine) steden ontstonden. De huizen werden dichter op elkaar gebouwd. Omdat in die tijd veel huizen van hout waren gemaakt, was het uitbreken van een brand bijna altijd rampzalig. De brand kon gemakkelijk overspringen van het ene naar het andere huis met als gevolg dat hele steden in brand konden staan. Dat die branden snel uitbraken is geen wonder: veel huizen hadden geen schoorsteen (een gat in het dak leek de stedelingen wel voldoende) en bedrijven, smederijen en bakkerijen (waar veel met vuur werd gewerkt) maakten hun opmars. De schouten deden hun uiterste best om de mensen schoorstenen te laten bouwen, maar van een wettelijke verplichting was nog geen sprake.
|
geschiedenis brandweer Renswoude
