oktober - november 2009

Na bijna twintig jaar zet Jan Rijnders een punt achter zijn brandweerloopbaan. ,,Toen ik uiteindelijk brandweercommandant werd heb ik direct gezegd dat ik dat zou blijven doen tot mijn 55e jaar. Ik kan nog langer die functie blijven uitoefenen, maar toen al heb ik de beslissing genomen dat ik dan wat meer tijd voor mijn vrouw zou vrijmaken.''

Aan het woord is brandweercommandant Rijnders, die afscheid neemt. ,,Vergeet niet dat werken bij de brandweer en zeker als commandant erg veel tijd vergt. Zelf ben ik er wel iedere avond mee bezig. Er is altijd wel iets wat je aandacht vraagt of wat je nog moet voorbereiden. Nee, zelf ben ik niet direct naar de brandweer toe gestapt en heb gezegd kan ik bij de brandweer komen. Toen Cees Vlastuin stopte kwamen er enkele mensen, van noem het maar ,,het brandweerpromotieteam" die me vroegen of ik bij de brandweer wilde komen. Ik heb toen 'ja' gezegd en doe dit dus nu al bijna twintig jaar,'' aldus Rijnders.
Als je met Jan praat over wat nu het mooie van dit werk is, want een hobby kan je het tegenwoordig haast niet meer noemen, gelet op alle opleidingen etc. die een vrijwilliger moet volgen, is zijn reactie: 'Mensen en soms ook dieren kunnen helpen. Maar ja dit werk is natuurlijk niet altijd even leuk. Er zijn soms ook hele moeilijke klussen. Denk bijvoorbeeld aan ongevallen waarbij familieleden of bekenden bij betrokken zijn. Dan moet je als commandant soms wel ingrijpen en tegen bepaalde jongens zeggen, laat maar, dat doen anderen wel. Kijk, moet je iemand uit een auto halen en later blijkt dat het allemaal weer goed is, dan geeft dat een goed gevoel. Blus je een brand of kan je ergens de schade aan omliggende percelen voorkomen of beperken, dan is dat mooi'.

Broek ophouden
Pratend over die vrijwillige brandweer heeft Jan Rijnders daarover ook een duidelijk visie. ,,Ik ben van mening dat je als brandweer zelf je broek op moet kunnen houden, ik ben blij dat wij dit met ons korps van vrijwilligers kunnen'', zegt Rijnders.
Rijnders is bijzonder te spreken over de grote saamhorigheid binnen het korps. Hij legt uit dat dat juist heel belangrijk is, want je bent bij een calamiteit toch op elkaar aangewezen, moet het veelal samen zien te klaren en soms ook met de hulp van buurkorpsen. Kijkend naar die buurkorpsen zegt Rijnders: ,,Wij hebben een hele goede samenwerking met alle korpsen in de omgeving. Dat is echt heel belangrijk, want je kunt op elkaar rekenen, bent er voor elkaar wanneer dat nodig is.''
Leuke kanten
Het werk van brandweermannen, want Renswoude heeft nog geen brandweervrouwen, heeft ook z'n leuke kanten, zo legt Jan Rijnders uit.
,,Zoals de opleiding in Engeland of het oefenen in Ravinge in Zweden. En ja, veertien dagen geleden zijn we nog met het hele korps naar Boxmeer geweest, naar het realistisch oefencentrum. Dit is noodzakelijk omdat wij als korps relatief weinig uitrukken hebben, het oefenen in realistische omstandigheden met echt vuur is dan van groot belang om je kwaliteiten op peil te houden. Na afloop gaan we dan met z'n allen eten, wat weer goed is voor de saamhorigheid. Hier komen de oefeningen dan weer uitgebreid aan bod.''
Gravend in z'n geheugen noemt Rijnders de uitruk naar een woning aan de Parallelweg tegen. Rijnders: ,,We werden gebeld door de vrouw des huizes, want er zat een vogel in de kachelpijp. Nou, wij er met een aantal brandweermensen naar toe. Je vraagt je dan af wat er allemaal aan de hand zal zijn, wat voor vogel en ben je dan eenmaal daar dan blijkt de vogel al gevlogen. Zo was er ook een uitruk om een kat uit de boom te halen. Toen we arriveerden sprong de kat ineens uit de boom en weg was het beest en wij konden weer inrukken. ''

Zwaarder
Wanneer we met de huidige commandant praten over de opleiding van vrijwilligers, dan is hij daarover heel stellig. ,,Dat wordt steeds zwaarder, men vraagt steeds meer van die mensen. Ben je brandweerman dan kan je daarnaast haast al geen andere hobby meer hebben. Daar is gewoon geen tijd meer voor. Zeker wanneer je bevelvoerend ben, dan vergt dat heel veel energie. Naast veel bijscholing zijn er de oefenavonden en voor sommigen ook de oefeningen voor de wedstrijden. Het leuke is wel dat we nog steeds veel gemotiveerde vrijwilligers hebben. Ook de instelling van de leden van het korps is bijzonder goed,'' zo merkt Jan Rijnders op. ,,Daarnaast is het opleidingsniveau van onze mensen hoog en hebben we dankzij het gemeentebestuur ook heel goed materieel. Nog onlangs werden nieuwe brandweerhelmen aangeschaft. Het vertrouwen, betrokkenheid en medewerking van het gemeentebestuur is tot op heden zeer goed en geeft ons korps een goed gevoel.

Afscheid
Op 11 november om 15.30 uur wordt er afscheid genomen van brandweercommandant Jan Rijnders. Dat gebeurt in Restaurant 'de Hof' in Renswoude. Dan kan men ook kennismaken met zijn opvolger Bert van Voorthuizen.
Voor Jan Rijnders een moment wat hij in feite aan heeft zien komen. Destijds heeft hij al aangegeven op 55 jarige leeftijd te willen stoppen. Of hij wat zal gaan missen, vragen we hem. Ja, het repressieve deel van mijn functie, het uitrukken, zal ik zeker wel missen. Maar ach hij kan natuurlijk toch een beetje aan het brandweergebeuren blijven ruiken wanneer hij lid wordt van de club van oudgedienden.
Over een poosje wordt ook afscheid genomen van de MAN tankautospuit. ,,Die was ook aan vervanging toe, grapt Rijnders. Dat maak ik helaas niet meer mee. De nieuwe is al wel besteld. Het wordt een Volvo, zo verklapt hij al vast.

Van actief lid naar de club van oud-leden
Dinsdag 10 november 2009 werd Jan Rijnders met een "valse alarmering" naar het pand van Van Vlastuin Auto's aan de Dorpsstraat gestuurd.
Toen hij aankwam zag hij de hal vol rook staan. Wat hij niet wist, was dat de club van oud-leden zich binnen verzameld had. Jan werd de vraag gesteld of hij lid wilde worden. Hij heeft hiermee ingestemd, net als zijn ook afscheid nemende collega Gert-Jan Gijsbertsen.

Klik hier voor de foto's !